تبليغاتX
سهیل پرنده


سهیل پرنده

دفترتمرینی برای شعرگفتن

کی میدونه تو قفس به انتظار بارونم،کی میدونه شب  و روز ناله ی من

چهچهمه،غصه ها دارم از این دوری راه،روز من تردید است،روشنی گولزن

است،سایه ها برفلک دار زمون فتاده اند.

شک در روشنی باران نیست.......هیچ چشمی مثل من گریان نیست

در قفس افتاده ام از ظاهر خویش

                        من گرفتار تو دامم من تمام باور خویش

من چنان در خود شکستم اشک ،من ویرانه ام

                     من در این دار قفسناک مرده و افسرده ام

طاقتم صبری دگر نیست بر سر پیمانه ها

                        طعم آزادی چگونست؟ساغر افسانه ها

من شنیدم شاپرک،آزادی اندر جان ماست

              این چنین آزادی درد است و غم هجران ماست

ساعتی در خود نگر کردم ز اشک دیده ها

                  شمع محفل را چه خاموش و چو ماند گریه ها

من در این زندون عمرم تابع و بیگانه ام

                     نیست هیچکس در برم گویا که من دیوانه ام

نوشته شده در دوشنبه دوازدهم تیر 1385ساعت 6:30 قبل از ظهر توسط پرنده(مجید مه آبادی)| |


Design By : Night Skin