بازهم سلام...فردا چهارشنبه۱۰/۵/۸۶ جشنواره ی شعر آیینی استان تهران به میزبانی ورامین برگزار میشه...فردا حتما حضور خواهم داشت البته باکمی حسرت...چون واقعیت نتوانستم خودمو به این جشنواره برسونم اما باز مشکلی نیست باز جشنواره ی شعر فراترازجبرییل قول میدهم شرکت کنم و اما ...

ای وای که عاشقان مرا دار زدند

بی مهری چشمان مرا جار زدند

گفتم که ببخشید مرا جبران هست

اعلامیه ی مرا به دیوار زدند

این باربا کاری از خانم معصومه تاجیک از شاعران خوب ورامین که جز کلاس های کانون فرنام هنر و کوثرآفرینش(بانوان) شروع کردم...خواستم از توانایی بالای ایشان در امر شاعری برای دیگر شاعران که به نوعی ایشان را نمیشناسند بنویسم...سبک های ایشان بیشتر مثل خودم غزل و ترانست...واما اون نکته ی اصلی اینجاست که میدانم شما شاعران هم به این نکته برخورده اید و آن اینکه شماها هم حتما در کارهایتان مصرع هایی و یا بیت هایی تک وجود دارد که به هرنحوی ادامه اش نداده اید...

واقعیت ایشان چند کار از من را ادامه داده اند و من هم کاری از کارهای ایشان را

اما بهتره کارهای ایشان را با هم بخوانیم و درآخر نظر بدهیم..منتظرتان هستم

یادآوری مصرع اول این کار از منه و خانم تاجیک فوق العاده ادامه اش داده اند

((خوابیدم شاید یه بار تو خواب من پابزاری))

خودتو یه بار به جای من شیدا بزاری

بشکنی دوباره تصویر دروغین من و

آینه رو پشت هیبت نقابا بزاری

کی به جز من تو رو رویای شبونش می کنه؟

اگه صدباره دیگه پات و تو دنیا بزاری

جای پاهای کسی تو خوای چشمام و من

ترسم از اینه تو خوابم منو تنها بزاری