تبليغاتX
سهیل پرنده

دفترتمرینی برای شعرگفتن

 

 هفته ی دفاع مقدس

ترانه ایی ازآخرین کارهام تقدیم شیمیایی های هشت سال دفاع مقدس

مترسک خیانت

این نفسای آخرو ماسکتوبرداروبکش

رو گردای  آینه ها چهره ی سرداروبکش

بدون هیچ بال و پری پرمیزنن این آدما

برای من نقاشی کن آدم پردارو بکش

***

قصه هنوز ادامست حرفی ازآخرش نیست

مترسک خیانت جای کلاه سرش نیست

سنگرومیدونارو خون و سپرنگه داشت

جون و سپرگرفتن هیچکسی باورش نیست

***

صبرخدارارو تاکی ازتوشنیده باشم

نفس نفس کشیدن از توچشیده باشم

بغض سکوت غمگین،قلم گرفته دستم

جای خدا و صبرش ازتوکشیده باشم

۴/۷/۱۳۸۶

آخرین پیامک

باورنکرده ام هنوز به این شکل 

خداحافظی گفتنت را

بگزارپاکش کنم تا اینگونه رفتن ها کلیشه نشود

۴/۷/۱۳۸۶

ِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِِ¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤¤

هرجاکه سخن نیست من از حوصله مردم

پایی که توان نیست من از فاصله مردم

درکسرمنوجمع حقایق شده ای مرد

ای مرد توتفریق و من ازحاصله مردم

۱۸/۶/۱۳۸۶

+ تاريخ جمعه ششم مهر 1386ساعت 6:3 قبل از ظهر نويسنده پرنده(مجید مه آبادی) |