تبليغاتX
سهیل پرنده

دفترتمرینی برای شعرگفتن

عیدتان مبارک

قول دادم که اگر پشت سرت گریه کنم

به هوای قفس و بال و پرت گریه کنم

 

چه کنم گریه ی من دست خودم نیست ولی

دوست دارم غزلی از سفرت گریه کنم

 

عاشقی وسعت چشمان مرا خواهد بست

که به یک پلک زدن دربه درت گریه کنم

 

واگر گریه مرا غرق خودش با خود برد

یاد آن بوسه به چشمان ترت گریه کنم

 

بنشینم لبه ی پنجره ی دلتنگی

 چشم بر راه تو و منتظرت ،گریه کنم

 

بی تو بودن چه کنم منتظر قاصدکم

قاصدک نیست ومن بی خبرت ،گریه کنم؟

 

زیر قولم زده ام تا که بیایی  حتی

روبه روی تو شبی در نظرت گریه کنم

 

۲۴اسفندماه ۱۳۸۷

+ تاريخ یکشنبه بیست و پنجم اسفند 1387ساعت 1:3 قبل از ظهر نويسنده پرنده(مجید مه آبادی) |