سهیل پرنده

گفتی که تولد مرا یادت هست!

soheileparandeh — Mon, 23 Nov 2009 13:42:49 GMT

امروز تولدمه همین

با دیدن عکسی از خودم می ترسم

معتاد شدن به دود ودم می ترسم

گـفتـی که تـولد مرا یـــادت هست!

از کــادوی هـر تــولـدم می ترسم

این عشق اگرچه در حوالی هم نیست

soheileparandeh — Fri, 06 Nov 2009 14:03:18 GMT

با تاثیر از شعر خانم صبا کمالی

(جیب هایت راخوب بگرد شاید دوریالی از علاقه ات به من مانده باشد)

این عشق اگرچه در حوالی هم نیست

در عشق نگو روح زلالی هم نیست

با دست پر از علاقه ات حرف بزن

در جیب تو حتی دو ریالی هم نیست

***

با دیدن تو به یک نگاه، افتادن

دنبال قدم های تو راه افتادن

معنای دوباره عاشقی کردن بود:

از چاله درآمدن به چاه افتادن

بی هوسم،سرد

soheileparandeh — Sat, 22 Aug 2009 14:52:18 GMT

فکر آغوش منی، بی هوسم،سرد برو

روح پاییز ترین آدم تـــــــــــــــو زرد برو

دوستت داشتم اما تو چه کردی با من

که در این لحظه بخوانم برو نامرد برو

مرگ در چشم من افتاده وبی احساسم

بوسه های تو مرا زنده نمی کرد برو

دل آیینه اگر منتظرت هست هنوز

با نسیمی که تورا پیش من آورد برو

عشق زخمی شده بر هر غزلم ردش هست

برو تا بیشتر از این نکشم درد برو

شانه های من اگر دست نوازش می خواست

دست بردار از این شانه و برگرد برو

مرداد ۱۳۸۸ کرمانشاه

نیست که نیست

soheileparandeh — Wed, 15 Jul 2009 09:47:18 GMT

ببخشید که مدت ها وبلاگم را آپ نکردم...اما با آخرین غزلم منتظر نظراتتان می مانم

حس پرواز مرا بال وپری نیست که نیست

راه باز است ولی همسفری نیست که نیست

بی جهت نیست که عادت به خودم دادم تا

رو به آتش بسرایم خطری نیست که نیست

جاده برفی است نگاه من اگر بارانی است

ردپا نیست وحتی اثری نیست که نیست!

چشم می دوزم از این جاده به تاریکی ها

سایه ام از تو چه پنهان خبری نیست که نیست

باغ سرسبز من از روح تو دلگیر تر است

تا شکوفای بهارت ثمری نیست که نیست

بعد از این شعر اگر خاطره ام می ماند

خاطرت جمع دگر دردسری نیست که نیست

راه باز است ولی همسفری نیست که نیست

پشت راهم خبر از چشم تری نیست که نیست

۱۳۸۸/۴/۲۴

چه کنم گریه ی من دست خودم نیست ولی

soheileparandeh — Sat, 14 Mar 2009 21:32:18 GMT

عیدتان مبارک

قول دادم که اگر پشت سرت گریه کنم

به هوای قفس و بال و پرت گریه کنم

چه کنم گریه ی من دست خودم نیست ولی

دوست دارم غزلی از سفرت گریه کنم

عاشقی وسعت چشمان مرا خواهد بست

که به یک پلک زدن دربه درت گریه کنم

واگر گریه مرا غرق خودش با خود برد

یاد آن بوسه به چشمان ترت گریه کنم

بنشینم لبه ی پنجره ی دلتنگی

چشم بر راه تو و منتظرت ،گریه کنم

بی تو بودن چه کنم منتظر قاصدکم

قاصدک نیست ومن بی خبرت ،گریه کنم؟

زیر قولم زده ام تا که بیایی حتی

روبه روی تو شبی در نظرت گریه کنم

۲۴اسفندماه ۱۳۸۷

ساکتم تا ازتو چیزی بشنوم

soheileparandeh — Sun, 04 Jan 2009 19:38:18 GMT

ساکتم تا ازتو چیزی بشنوم

حرف در گوشم بریزی بشنوم

منتظربودم که بعد از سالها

بی تامل یا غریزی بشنوم. (...)

"دوستت دارم" . دلم را خوش کنم

بین گفتارت عزیزی بشنوم

آه ای همصحبت تنهایی ام

دل ندادم درستیزی بشنوم

ساکتی حرفی بزن حرفی بزن

لااقل حرف پشیزی بشنوم

کاش می شد هر قدم درجاده را

لحظه ها را می گریزی بشنوم

من چقدری ساده ام ای خوب من

ساکتم تا از تو چیزی بشنوم

20 سالگی ام

soheileparandeh — Sat, 22 Nov 2008 13:27:18 GMT

دوم آذر ۱۳۶۷و دوم آذر ۱۳۸۷

۲۰ ساله شدم همین

*،*،*،*،*،*،*،،،،*،*،*،*،*،*،*

با غزلی(زبان زنانه)

پیشانی ِ عرق ،تا بی قراری ات

چشمان سرخ تو از گریه زاری ات

شاید همیشه نه اما کنار من

گیجی همیشه از درد خماری ات

باور نمی کنم ،باید بسازمت!

با دست خالی وجیب نداری ات

دردی به شانه ام، سنگین وبی امان

صد آفرین به تو ،با زخم کاری ات

من مانده ام چرا کاری نمی کنی؟!!

دیگر نمیکشم چشم انتظاری ات

اصلا به من چه تو آدم نمیشوی!!

حتی نمیدهم دستی به یاری ات

دلخوش به سایه ی مردانه ات شدم

لعنت به سایه ی ،بی بند وباری ات

دست تو

soheileparandeh — Mon, 03 Nov 2008 08:01:18 GMT

هرچه میخواهی بگو من اختیارم دست تو

خوب و بدهای مرا تا اعتبارم دست تو!!

گرچه من آواره ام درشهر چشمانت ولی!!

این کلید خانه ام، دارو ندارم دست تو

هرچه میخواهی ببرجز عکس با من بودنت

عکس خندانی که بودی در کنارم،دست تو

دست خود را پیش من وقتی تو پنهان میکنی

من هنوزم پیش تو چشم انتظارم دست تو

فصل پاییز آمد و از آسمان باران گرفت

مثل آن ابری که می بارد، ببارم دست تو؟؟

دیشب اینجا ترس تنهایی عذابم داده بود

آرزوکردم که دستم را بکارم دست تو

ماه آبان بوی سرمای زمستان میدهد

گرم آغوشم بکن جان میسپارم دست تو

۱۲ آبان ماه ۱۳۸۷

حرفی نزن

soheileparandeh — Sun, 26 Oct 2008 15:57:18 GMT

وقتی تفاهم مرده است از گفتگو حرفی نزن

حتی نشستی پیش من یاروبرو حرفی نزن

از اولین دیدار او تا خاطرات مانده اش

با چشمهای خیس از بغض گلو حرفی نزن

من دردهایم را شبی با کوله بارم میبرم

من میروم از رفتن من پیش او حرفی نزن

حرفی نزن حرفی نزن دیگر نمی بینی مرا

دنبال من هرگز نیا از آبرو حرفی نزن

قرآن وآبت را ببر، من که مسافر نیستم

دست خداحافظ بده چیزی نگو حرفی نزن

دوم آبان ۱۳۸۷

سلام پاییز من

soheileparandeh — Tue, 23 Sep 2008 16:56:18 GMT

سلام پاییز من

در فصل تگرگ عاشقت می مانم

با ریزش برگ عاشقت می مانم

هرچند تبر به ریشه ام می کوبی!!

تا لحظه ی مرگ عاشقت می مانم

حالا به کمی شتاب تا یخ نزنیم...

خورشید گلم!! بتاب تا یخ نزنم

سردم شده آغوش تورا می خواهم

با تکیه به من بخواب تایخ نزنیم